Ben

Home/Ben Voorend

About Ben Voorend

Schrijven is leuk. Gelezen worden is nog leuker!

Het soldaatje – door Bert Verweij

Door |2021-08-07T15:47:52+02:0007/08/2021|Bert Verweij, Blog|

Het soldaatje Wie nu in onze omgeving rondwandelt kan het bijna niet ontgaan: overal zie je witte schermbloemige planten met kleine roodbruine kevertjes. Vooral de wilde peen en de gewone berenklauw zitten er vol van. Het gaat hier om de 'kleine rode weekschildkever', meestal kortweg 'soldaatje' genoemd. Die naam dankt hij aan de langwerpige vorm die in combinatie met de kleur enigszins doet denken aan een oude soldatenjas.  Wie dat onzin vindt kan ook denken aan het liederlijk gedrag, [...]

er wandelen mensen om mij heen – door Erica van Vugt

Door |2021-08-06T18:52:41+02:0003/08/2021|Erica van Vugt, Gedichten|

er wandelen mensen om mij heen de een is vrolijk de ander triest soms schoppend tegen alles of lachend de voetstappen vooruit soms laten wat gebeurt gewoon weer gaan er wandelen mensen om mij heen de een weet niet de ander wel of toch weer niet er wandelen mensen om mij heen zie een ogenblik van geluk en dan weer de stilte of een traan gewoon omdat het leven en wat wij willen niet altijd vanzelfsprekend gaan er wandelen [...]

Muzikaal straatje – door Anneke Haarsma

Door |2021-07-26T12:31:54+02:0021/07/2021|Anneke Haarsma, Blog|

Muzikaal straatje Blij met het mooie weer vond ik dat ik vanmiddag heerlijk in mijn tuin mocht genieten van de aangename rust die er op dat moment heerste. Ik had een mooi boek op mijn e-reader geopend en dacht dat ik daar een groot deel van de middag wel mee door zou komen. Een paar pagina’s verder verloor ik me al helemaal in het verhaal van Nora Roberts. De rust die ik aan het begin van de middag ervaarde [...]

niemand neemt het woord – door Erica van Vugt

Door |2021-07-16T14:01:26+02:0015/07/2021|Erica van Vugt, Gedichten|

                  niemand neemt het woord   het water staat aan onze lippen de woorden stromen met volle kracht naar zee niemand die de zin meer volgt niemand die het woord van minder horen wil   het water staat aan onze lippen we leven door zoeken plezier in vluchten dansen als de zon weer onder gaat maar niemand neemt het woord   het water staat aan onze lippen we willen feesten tot [...]

een zwarte bladzijde – door Erica van Vugt

Door |2021-07-08T22:55:33+02:0008/07/2021|Erica van Vugt, Gedichten|

ik schrijf een zwarte bladzijde terwijl het spel wordt gespeeld de bal rond, de een filmt hoe de ander wordt geraakt niets voelt niets doet gewoon omdat het moment gebeurt geen verweer gewoon omdat   ik schrijf een zwarte bladzijde voel de sensatie van een diepe zucht de vlucht en zie wat er gebeurt zonder besef van doen en laten   we vullen opnieuw een zwarte bladzijde omdat er mensen zijn die menen dat niets waarde heeft een kogel [...]

My good friend Kieran Halpin, so sadly missed – door Jon Strong

Door |2021-06-13T23:50:40+02:0013/06/2021|Blog, Jon Strong|

Kieran Halpin 1976, a trip to Holland with the intention of getting away from the English Folk Maffia Scene which was getting me absolutely nowhere and beginning to piss me right off. Spring 1976 saw me heading off to Holland in a Mini Moke with a guitar and a couple of addresses in Amsterdam with my good Irish friend Kieran Halpin. Met up with a friend Mike Silver, who lived on a house boat on the Singel [...]

Het drama van Borg Nienoord – door Ben Voorend

Door |2021-06-10T19:09:47+02:0010/06/2021|Geen categorie|

'Trijn! Trijntje, kom op nou. Haast je een beetje. Het diner met gala ter ere van prinses Emma begint over twee uur. Het is minstens drie uur reizen. We moeten nu toch wel echt vertrekken. Meindert heeft de koets al een half uur geleden ingespannen. Hobbe en Elske zijn maar weer uitgestapt.' 'Bijna klaar Bram. Nog even mijn neus poederen.' Neus poederen? Neus poederen? 63 jaar en dan toch nog je neus poederen. Johan kijkt ongeduldig op zijn klokje. [...]

horizon – door Erica van Vugt

Door |2021-05-09T12:50:32+02:0009/05/2021|Geen categorie|

horizon   verdwijn met mij naar open water voel de deining zoals de zee zich steeds laat kennen zacht, verstild of klotsend bij een te ruwe storm   ga mee op hoe je kompas wil reizen voel je klein op woeste golven of groots als je weer zo gaat voor de wind met de zeilen vol   ontdek steeds je stoutste dromen en laat het zoute water stromen als een zee van zilte liefde alsof je net geboren wordt [...]

Zeventien jaar wordt ze alweer – door Anneke Haarsma

Door |2021-05-08T22:50:46+02:0008/05/2021|Anneke Haarsma, Blog|

Zeventien jaar wordt ze alweer. Marijn, mijn oudste kleindochter werd in 2004 op Moederdag geboren. Ik weet het nog als de dag van gisteren dat mijn zoon Richard me vroeg in de ochtend opbelde en mij het heuglijke nieuws vertelde. Wat was ik blij, gelukkig en dankbaar dat alles goed was gegaan, want ze kwam een maand te vroeg. Gelukkig mocht ik vroeg in de middag al naar het ziekenhuis om haar te bewonderen. Ik heb de kraammand met [...]

Tripje tandarts – door Sonja Martens

Door |2021-05-02T13:22:46+02:0002/05/2021|Blog, Sonja Martens|

Gisteren mijn eerste tripje naar de tandarts, 1 van mijn 4 kronen. Met zweet tussen mijn bilnaad  erheen....de gedachten om af te bellen dwarrelde door mijn hoofd. Waarom is de tandarts altijd iets wat met stress te maken heeft. Parkeer mijn auto en loop naar de deur, o shit mondkapje vergeten hmmmm.... toch maar afbellen? Pffff, doe niet zo gek Son, stel je niet aan. Misschien ligt er een mondkapje in de auto? Stiekem hopend dat dat niet zo [...]

Go to Top