Ben

/Ben Voorend

About Ben Voorend

Schrijven is leuk. Gelezen worden is nog leuker!

staccato zijn de deuren – door Erica van Vugt

Door |2020-03-15T22:30:01+00:0015/03/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

            staccato zijn de deuren wit wit – wit wit omringd met zwarte banen als noten die de muziek bepalen waarlangs muren vergrijzen de weg die je wandelt in lange gangen wit-wit wit-wit wit waar al die contrastloze jassen de meters maken die jij nodig hebt voor je weg naar buiten weer naar hoe de bomen waaien, de wind de richting blaast waarin druppels regen samen met jou en mij verdampen in hoe alles [...]

Goed gezelschap – door Conchita Willems

Door |2020-03-01T23:06:00+00:0001/03/2020|Blog, Conchita Willems|

Geluk, dat is een knuffel die altijd op jou past ~ Geluk is een vrucht, je houdt hem stevig vast ~ Geluk! Geluk! Geluk! Dat is een fijn gevoel ~ Het wiebelt in je benen en kriebelt in je zij ~ Je voelt vlinders diep van binnen en je ogen staan heel blij ~ Weet jij wat ik bedoel … dat is geluk! ~ Geluk, dat is een glimlach van jou, die aardig doet ~ Geluk is dat je [...]

Luister – door Conchita Willems

Door |2020-02-23T12:09:25+00:0023/02/2020|Blog, Conchita Willems|

Luister   Een vragende houding inspireert tot echt luisteren. Gerichte focus op een juist antwoord? De ervaring leert dat een actuele situatie de kans is om wederzijds respect te dienen. Dit ontroerende gedicht van Elly Nieman geeft hieraan kleur:   Geef mij je hand als ik de weg niet vind, als ik een kind ben dat verdwaald is in de tijd En als de lange reis pas echt begint, wees dan de engel die me leidt ​Jij bent de [...]

OOPOEH – door Willie Lek

Door |2020-02-22T22:15:53+00:0022/02/2020|Blog, Willie Lek|

            ‘OOPOEH’ Eigenlijk wil ik een hond. Niet een dikke grote lobbes, ook geen lattenbodem op vier poten, geen zwabber met een staartje, geen keffend bibberend beestje met een strikje tussen zijn oren. Ook geen hond die met zijn hoofd tussen de liftdeur heeft gezeten en te pas en te onpas zijn tanden bloot gromt. Ik wil een gewone hond, zoals ie ooit bedoeld was. Waakzaam, lief, trouw en oplettend. Die met zijn staart [...]

De heremiet van het Bois de Vincennes – door Jan Jeroen Bredeveld

Door |2020-02-22T22:12:50+00:0022/02/2020|Blog, Jan Jeroen Bredewold|

De heremiet van het Bois de Vincennes “Het gaat niet altijd goed met mij, soms zelfs ronduit slecht, meestal ben ik met mezelf en alles in gevecht” zingt Brigitte Kaandorp in een van de meest hilarische liedjes uit het Nederlandse cabaret. Ik houd erg van de eerste maten van dit lied, de eenvoudige maar beklemmende pianointroductie past perfect bij de duistere woorden die volgen; de geestige tekstwending aan het eind van elk couplet wordt ondersteund door een bijna Schubertiaanse afwisseling [...]

Duivelsnaaigaren – door Regine Nusselein

Door |2020-02-22T20:00:24+00:0022/02/2020|Blog, Regine Nusselein|

                ‘Ooit komt het Duivelsnaaigaren weer terug‘, kopt een krantenartikel over de kwijnende biodiversiteit. Biodiversiteit Ik dacht gelijk, nu weet waarom we zo onhandig zijn geworden met naald en draad. Als het naaigaren al zeldzaam is geworden dan slinkt de animo om zelf iets te herstellen als vanzelf. Gelukkig zie ik om me heen nog genoeg Vingerhoedskruid, maar wie gebruikt er nog een vingerhoed? Zijn Latijnse naam is eigenlijk meer eigentijds: Digitalis. [...]

Voorbeeld – door Conchita Willems

Door |2020-02-11T13:24:56+00:0011/02/2020|Blog, Conchita Willems|

Voorbeeld Op de vluchtelingenlocatie Kronenburg in Amstelveen waar wij in 2016 als vrijwilligersteam aanwezig waren, stapte onverwacht de wat oudere wijkagent met drie jonge collega-agenten de kinderruimte binnen. De jonge agenten kwamen kennismaken. Aangezien ik jaren geleden op de politieschool in Amsterdam met plezier les heb gegeven, vind ik het leuk om met jonge agenten te praten. Hoe ze het werk vonden? Tijdens ons gesprek liet één van hen zich ontvallen: Hij is ons goede voorbeeld! Wijzend op de [...]

MANSUDAE – door Gerardo Insua Tejeiro

Door |2020-02-03T00:14:31+00:0003/02/2020|Gedichten, Gerardo Insua Tejeiro|

MANSUDAE Buigt allen voor het Noord-Korea van de foto’s- hier in brons opgetrokken: de eeuwige president en zijn zoon. Vandaag is het plein verlaten. Een militair komt bloemen leggen, - wellicht voor ons in scène gezet - en ook wij hebben braaf een heel mooi bosje gehaald. De zon schijnt bijna huichelachtig als wij de gevaartes naderen – de armen strak omlaag verankerd, in zwaartekracht gevallen nagels. En ja – ook wij moeten een buiging maken voor de dictators. [...]

Leraar – door Frans Wouda

Door |2020-02-02T23:33:35+00:0002/02/2020|Blog, Frans Wouda, Geen categorie|

foto: Mourad Saadi - Unsplash   In 1986 ga ik met mijn vrouw en de kinderen op vakantie naar Zuid-Italië, wij kamperen een paar weken in de buurt van Crotone aan zee. Onze caravan wordt met een tractor zo dicht mogelijk bij de vloedlijn neergezet, dat zijn onze favoriete plekjes, het liefst met een wiel in het water. De surfplank ligt opgetuigd voor de caravan zodat Jordi als het hard waait meteen kan gaan surfen. Niemand in [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten