Blog

/Blog/

Voorbeeld – door Conchita Willems

Door |2020-02-11T13:24:56+00:0011/02/2020|Blog, Conchita Willems|

Voorbeeld Op de vluchtelingenlocatie Kronenburg in Amstelveen waar wij in 2016 als vrijwilligersteam aanwezig waren, stapte onverwacht de wat oudere wijkagent met drie jonge collega-agenten de kinderruimte binnen. De jonge agenten kwamen kennismaken. Aangezien ik jaren geleden op de politieschool in Amsterdam met plezier les heb gegeven, vind ik het leuk om met jonge agenten te praten. Hoe ze het werk vonden? Tijdens ons gesprek liet één van hen zich ontvallen: Hij is ons goede voorbeeld! Wijzend op de [...]

MANSUDAE – door Gerardo Insua Tejeiro

Door |2020-02-03T00:14:31+00:0003/02/2020|Gedichten, Gerardo Insua Tejeiro|

MANSUDAE Buigt allen voor het Noord-Korea van de foto’s- hier in brons opgetrokken: de eeuwige president en zijn zoon. Vandaag is het plein verlaten. Een militair komt bloemen leggen, - wellicht voor ons in scène gezet - en ook wij hebben braaf een heel mooi bosje gehaald. De zon schijnt bijna huichelachtig als wij de gevaartes naderen – de armen strak omlaag verankerd, in zwaartekracht gevallen nagels. En ja – ook wij moeten een buiging maken voor de dictators. [...]

Leraar – door Frans Wouda

Door |2020-02-02T23:33:35+00:0002/02/2020|Blog, Frans Wouda, Geen categorie|

foto: Mourad Saadi - Unsplash   In 1986 ga ik met mijn vrouw en de kinderen op vakantie naar Zuid-Italië, wij kamperen een paar weken in de buurt van Crotone aan zee. Onze caravan wordt met een tractor zo dicht mogelijk bij de vloedlijn neergezet, dat zijn onze favoriete plekjes, het liefst met een wiel in het water. De surfplank ligt opgetuigd voor de caravan zodat Jordi als het hard waait meteen kan gaan surfen. Niemand in [...]

Glimlach – door Conchita Willems

Door |2020-02-02T23:32:54+00:0002/02/2020|Blog, Conchita Willems|

Er is een mysterie in de glimlach. De glimlach is niet alleen op je lippen: ook in je ogen bevindt die zich! Zou dat mysterie de liefde zijn? Een oprechte glimlach verbindt van hart tot hart! Ongeacht herkomst, cultuur of tijd. Communiceert u wel eens bewust met een glimlach? Bijvoorbeeld in het verhaal ‘De Clown van God’ gebeurt dat. Als jongeman gaat Giovanni alleen op pad om te jongleren voor het vermaak van de menigte. Dit blijft hij doen [...]

Vind zin! – door Conchita Willems

Door |2020-01-23T12:21:05+00:0023/01/2020|Blog, Conchita Willems|

De vader, moeder, broer en zus van psychiater Victor Frankl werden omgebracht in het vernietigingskamp Auschwitz in Polen. Hijzelf overleefde dit kamp. Hij stelde op basis van zijn observaties in de concentratiekampen dat het zich bewust zijn van de eindigheid van het leven de vraag naar zin kan bevorderen. In zijn ogen zijn de belangrijkste kwaliteiten van de mens: spiritualiteit, vrijheid en verantwoordelijkheid. Al vóór de Tweede Wereldoorlog richtte hij zich op de noodzaak de zin van het leven [...]

De bokkenpoot van de duivel (slot) – door Anton Herkelman

Door |2020-01-22T21:47:16+00:0022/01/2020|Anton Herkelman, Korte verhalen|

(een modern sprookje) (vervolg) De heer De Bok, zoals toevallig ook zijn echte naam luidde, was intussen weer op zijn kamer aangekomen. De rest van de middag bracht hij door met lezen en af en toe voorzichtig proberen wat te lopen op zijn zware schoeisel, wat niet al te best lukte. En zo viel de avond, geruisloos. Nadat hij nog een poos had zitten praten met enkele andere patiënten in wat zij daar noemden de ‘huiskamer’, ging hij naar [...]

De bokkenpoot van de duivel (1)- door Anton Herkelman

Door |2020-01-21T21:49:57+00:0021/01/2020|Anton Herkelman, Korte verhalen|

De bokkenpoot van de duivel (een modern sprookje) afb. Unsplash Eén van de twee jonge artsen die verbonden waren aan het revalidatiecentrum, keek de grote man aan die tegenover hem zat. Een grote grijzende man, bebaard, lichtgrijze ogen en een paardenstaart. De man was na een herseninfarct éénzijdig verlamd geraakt en zat in een rolstoel. Hij had hem zojuist verteld dat-ie, omdat hij weigerde zich in een bejaarden- of verpleeghuis te laten opnemen, naar huis moest. Deze [...]

de klok tikt – door Eria van Vugt

Door |2020-01-20T22:34:00+00:0020/01/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

de klok tikt… geeft tijd, wat richting de liefde ruist, er is geen tijd, geen richting, maar blijft… altijd gaan op-en-neer heen-en-weer nooit gebonden geen ritme alledaags, het gaat zoals het gaat ook al weet je ook al vergeet je ook al hoop je ook al dacht je ook al… weet je…. dat de klok tikt… geef wat tijd, laat liefde tikken verlies het niet   ©Erica van Vugt               15/01/2020   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan [...]

Een teleurgestelde travestiet – door Frans Wouda

Door |2020-01-10T22:56:01+00:0010/01/2020|Blog, Frans Wouda|

In Monreale is een interessante Dom met aangrenzend klooster, verschillende bouwstijlen zijn daar verenigd. Via een bochtige weg bergopwaarts is het vanaf Palermo in een uurtje te bereiken. De kinderen worden misselijk van de vele bochten, ik moet een paar keer stoppen omdat Tamara spugen moet. Als we aankomen bij het klooster mag ik er niet in, mijn kleding laat te veel zien van mijn armen en benen, stom, stomme regels. Ik wist het wel, maar gewoon niet aan [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten