Ben Voorend

/Ben Voorend

De Bond voor Domme Mensen – door Ben Voorend

Door |2019-04-29T08:17:59+00:0026/04/2019|Ben Voorend, Korte verhalen|

eigen foto ;-) Daar zat-ie dan. Op een plastic klapstoel naast een uitklapbaar campingtafeltje in een verder kale kamer in de Bijlmer. Op het vaalblauwe tafeltje een zwarte thermoskan en een plastic bekertje. Hangende schouders en sombere bruine reeënogen in een nu eveneens vaal getint gelaat dat, toen het nog strak stond, voor knap doorging, maar nu ontsierd werd door groeven van bitterheid en rimpels van zorgen. Pé had de Bond voor Domme Mensen opgericht en de [...]

No turning back – door Ben Voorend

Door |2019-04-11T09:33:16+00:0010/04/2019|Ben Voorend, Blog|

afb. William White - Unsplash Wanneer ze in The String opdoken weet ik niet meer. En hoelang ze ons bezochten weet ik ook niet meer. Een jaar of twee, gok ik. Pete, de oudste, begin vijftig, Gerry, de jongste, eind twintig en Sean en Jim daar tussenin. Ieren. Ver en langdurig van huis. Woonden en werkten ergens in de bollenstreek, maar wáár precies werd ons niet duidelijk. De beginjaren van The String kenmerkten zich door vrij veel [...]

Otto, de Dicke van Dordrecht – door Ben Voorend

Door |2019-03-04T00:30:44+00:0004/03/2019|Ben Voorend, Blog|

Otto, de Dicke van Dordrecht (ik weet niet zeker wat ik van deze titel vind, maar laat die voorlopig maar staan) Ik ben een groot bewonderaar van de tekenaar Otto Dicke en ik heb al vaker over hem geschreven in mijn stukjes op facebook en het Nederlands Blog Initiatief (zie o.a. https://wp.me/p9qQLn-8g ). Ik struin kringlopen af op zoek naar boeken met illustraties van hem en hoop stiekem nog eens een originele tekening voor een paar euro op de [...]

Afscheid (3) – door Ben Voorend

Door |2019-02-20T23:25:51+00:0020/02/2019|Ben Voorend, Vervolgverhalen|

… ‘Nee, ik weet niet wat er in haar gevaren is! Wat een rotzooi trof ik thuis aan. En ze wil scheiden ook nog. Nou, op deze manier mag dat van mij. Man, wat een schade. Bad over laten lopen, water de trap af zo de living in. Dure wijn vernaggeld. En het ergste: mijn treintjesverzameling in as in de open haard. Was een fortuintje waard. Ik kan haar wel wat aandoen.’ … ‘Hè, wat zeg je?’ … ‘Ja, [...]

De Dag van de Tulp – door Ben Voorend

Door |2019-01-27T22:09:17+00:0027/01/2019|Ben Voorend, Korte verhalen|

De oude man is juist moeizaam ingestapt, in één hand een bosje geelwitte tulpen, in de ander een loopstok ter ondersteuning van zijn stramme ledematen, als de trambestuurder nogal abrupt optrekt. De man verliest het evenwicht en om niet achterover te vallen laat hij zich pardoes zijwaarts vallen op de plaats tegenover mij, half over de vrouw heen op de duoplaats. Met haar bontjas, hoog opgestoken geblondeerd haar en te rood geverfde lippen, lijkt het mij een type dat [...]

NBI Feuilleton hfdstk 1 Afscheid – door Ben Voorend

Door |2018-12-27T14:35:44+00:0027/12/2018|Ben Voorend, Vervolgverhalen|

Hoofdstuk 1  foto R. Zasiadko - Unsplash Afscheid -O hoi! Zit je hier? We misten je al. -Ja, ik had geen zin in al die mensen en dat geklep. -Hè?! Dat is niets voor jou. Bezorgd zet Claire zich naast Annemiek op het bankje. -Hoe weet jij dat nou? Je kent mij helemaal niet. -Goed genoeg om naar je op zoek te gaan als je er niet bij bent. -Dat zegt dus niks! -Tjonge, wat heb jij [...]

Kerstmis 1972 – door Ben Voorend

Door |2018-12-24T22:20:55+00:0024/12/2018|Ben Voorend, Blog|

Knarsend en piepend gaan de zware deuren open. Het geluid is niet eens zo hard, maar in de bomvolle stille kerk, waar enkele honderden gelovigen zojuist aan de Nachtmis zijn begonnen, klinkt het luid en galmend door de gewijde ruimte. De pastoor, net bezig met zijn begroeting van de aanwezigen, staakt zijn welkomstgroet en blijft met gespreide armen staan. Ik ben, denk ik, de enige die de minieme verandering in zijn houding opmerkt. Meteen al bij het gepiep van [...]

Broodje frikandel – door Ben Voorend

Door |2018-12-26T18:43:45+00:0020/11/2018|Ben Voorend|

illustratie Ben Hunia De deur van de cafetaria gaat open. Binnen komt een man van middelbare leeftijd in een zomerjas en met een pet op, want de nazomeravond kent een frisse bries. Hij is meteen aan de beurt. De vier andere gasten hebben hun bestelling al gedaan en wachten. 'Dag meneer, wat kan ik voor u doen?' 'Ehh…geeft u mij maar een frikandel met mayonaise en een ehh…bereklauw met pindasaus.' 'Prima meneer, komt er aan.' 'Ja, het [...]

Garondul – door Ben Voorend

Door |2018-09-23T09:39:23+00:0023/09/2018|Ben Voorend|

            1 april ‘Hé, jij bent toch van de Spar?’ ‘Ja meneer’, zeg ik netjes tegen de fietser die naast mij heeft haltgehouden. Het is een volwassen man met korte rossige krulletjes en een groen windjack zonder mouwen. Zijn blauwe ogen kijken mij vriendelijk aan. Hij glimlacht. ‘Weet jij of jouw vader al garonduls verkoopt?’ Ik ben acht en heb geen idee waar hij het over heeft. Hij ziet mijn niet-begrijpende blik. ‘O, die [...]

Goed gevoel in Saksen, Dtsl. (1) – door Ben Voorend

Door |2018-09-02T22:09:44+00:0002/09/2018|Ben Voorend, Blog|

Een goed gevoel in Annaberg, Saksen (Dtsl.) We hebben een lange en interessante dag achter de rug als we ons voor het diner vervoegen bij de andere vakantiegangers in het restaurant van ons hotel en voormalig Rathaus. Oberwiesenthal, daar zitten we, Oost-Duitsland, tegen de Tsechische grens. De ‘andere vakantiegangers’ zijn ook Nederlanders die hetzelfde arrangement geboekt hebben bij de ANWB. Zelfde dag ingecheckt en daarna georganiseerde uitjes waar je wel of niet aan meedoet. Je spreekt dan weer eens [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten