Erica van Vugt

Home/Erica van Vugt

NACHT IN ROTTERDAM – door Erica van Vugt

Door |2021-01-11T15:13:43+01:0011/01/2021|Erica van Vugt, Gedichten, Geen categorie|

eigen foto NACHT IN ROTTERDAM metropool vol – bruisend ’s nachts dool ik over straten zie de speelsheid van het opgaan in niets voel vrijheid omsloten door liefde voor jou zie twinkeling in gebouwen bruggen die verwijzen naar nieuwe overkanten soms ben je een vreemde een doolhof alleen steeds weer verrassend mooi   © Erica van Vugt        1995

geluk is licht – door Erica van Vugt

Door |2020-12-22T17:42:15+01:0022/12/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

geluk is licht een beetje minder en soms ook meer   geluk is licht te leven bij de dag een beetje geven een beetje laten geluk is licht elke dag   de dagen lengen het licht brengt kracht omarm wat komen gaat laat los wat is geweest houd van de liefde het allermeest © Erica van Vugt        20/12/2020 Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een reactie’ hieronder. NB Uw mailadres, nodig om de reactie [...]

kinderhanden – door Erica van Vugt

Door |2020-12-10T22:59:58+01:0010/12/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

kinderhanden ergens spelen kinderhanden volwassen aan een lage tafel maken wat wij niet willen missen als het kerst is en iedereen met te veel zo samen aan tafel schuift ergens spelen kinderhanden daar ver weg aan onze dromen er branden kaarsen die gaan doven als licht dat nooit meer schijnt om ons te geven wat wij niet kunnen missen ergens daar ver weg de tafel is voor hen niet meer gevuld een moeder sluit haar ogen   © Erica [...]

Droom samen – door Erica van Vugt

Door |2020-10-18T12:33:22+02:0018/10/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

droom samen er vliegen vleermuizen rond de klok in een tijd dat de wereld lijkt op een museum verstilde straten, een schaduw van jou en mij, een vreemde passant ontgoocheld doordat het leven gesluierd gaat niemand die ziet wat voor vlucht een eenling neemt kom steek wat kaarsen aan droom een luchtballon, droom van veren op het water er vliegen vleermuizen rond de klok zoeken naar houvast net als wij vlieg samen samen en vergeet die ene vreemde vogel [...]

mijn hart klopt voor jou- door Erica van Vugt

Door |2020-08-01T13:06:40+02:0030/07/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

Moe van alle onverschilligheid, volgens mij is de halve mensheid vergeten hoe iedereen stond te klappen voor de zorg... voor het leven... en als het dan toch niet uitmaakt... Na al die maanden zie ik zo nu en dan weer mijn geliefden, mijn ouders, een zus of vriendin, geen omhelzing, geen zoen, afstand... steeds weer. Maar dankzij al die gezellige onverschilligheid lopen we hier in Rotterdam straks allemaal met mondkapjes...maar wat als als ik zonder steeds een stap opzij [...]

ik zou later – door Erica van Vugt

Door |2020-07-09T10:09:46+02:0007/07/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

ik zou later later als ik groot was nog meer houden van wat ik heb gevonden in mijn jeugd tussen de dijken later als ik groot was zou ik wat ik heb gevonden voor altijd houden ergens waar ik ben   © Erica van Vugt       Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een reactie’ hieronder. NB Uw mailadres, nodig om de reactie te versturen, wordt niet zichtbaar weergegeven en blijft expliciet alleen [...]

naar open zee – door Erica van Vugt

Door |2020-05-04T16:22:50+02:0004/05/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

naar open zee   ik zou met je mee willen gaan naar open zee samen duiken samen schuren langs de randen die het leven maken zoals het zou moeten zijn   speels lief omarmend strelend luwte gevend aan elkaar   ik zou met je mee willen gaan naar openheid naar een leven waarin lief, speels, alles wat ons raakt ons zijn regeert en niet de regels niet de onzekerheid die wellicht nooit is te keren   ik wil mij [...]

Mis je – door Erica van Vugt

Door |2020-04-16T19:04:25+02:0016/04/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

1,5 meter is misschien genoeg om van te houden maar is te ver voor een dikke zoen 1,5 meter is de afstand die ik meet als ik een gordijn van tranen voel die mij leren te weerhouden leren weten dat te moeten leven zonder jou 1,5 meter is afstand, safe, dat wel, wat nu als je gewoon ongedwongen wilt zoals wij vroeger konden vriendjes maken, zoenen in de schaduw van de achterdeur bij iemands huis of ergens liggen te [...]

zorg voor elkaar – door Erica van Vugt

Door |2020-03-21T17:18:28+01:0021/03/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

            dood, dat gaan we, maar zoals nu alleen, ergens in witte kamers dat is niet wat je wilt en wat je hoopt dood lijkt de stad te raken toch leeft de boom, de voorjaarsbloem, vogels die het lawaai niet hoeven overstemmen klinken over het beton zingen in het park laat je angst vieren geef de ruimte aan elkaar blijf leven, hopen voor wat er is, de vogel die zingt, een kind met toekomst, [...]

Go to Top