Erica van Vugt

/Erica van Vugt

Afscheid (5) – door Erica van Vugt

Door |2019-05-05T15:22:45+00:0005/05/2019|Erica van Vugt, Vervolgverhalen|

Hoofdstuk 5 Annemiek zet flinke stappen. Ze wil gewoon even niet meer horen hoe Claire het allemaal beleeft. Claire moest eens weten, schiet het door haar hoofd. Had ze ook maar niet zo arrogant moeten zijn tijdens die ene paardrijles. ‘Ik ga tennissen’, had Annemiek tijdens het galop geroepen. Haar stem drilde net zo als haar te dikke lijf. Claire had haar er fijntjes op gewezen dat ze wellicht iets te zwaar was om over de gravel te hupsen. [...]

VRIJHEID – door Erica van Vugt

Door |2019-05-05T15:09:13+00:0005/05/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

VRIJHEID twee minuten stilte denken aan een gebroken aarde op gras omringd met oude bomen daar waar ik de vrijheid kan dromen   waar ik stil de doden voel staren van hen die het laatste zonlicht zagen doven daar waar je geen ruis meer hoort waar de vrijheid verder groeit   daar waar wolken oude tranen laten vallen dansen druppels over witte bloesem   het komt goed   © Erica van Vugt        4/05/2019   Wilt u reageren op dit [...]

Pianissimo – door Erica van Vugt

Door |2019-04-21T13:24:37+00:0021/04/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

eigen foto       je stemgeluid is forte kwijt pianissimo – pianissimo klinken alledaagse woorden   je lijf in oorlog wil zo graag het leven als een bever die knaagt aan wilgenhout zijn burcht steeds groter bouwt giert de natuur forte - forte het edelmetaal druppelt  pianissimo - pianissimo   eenmaal huis aan het houden is de muziek verstoord je stem verdwenen   maar je lacht het ritme zachtjes terug   forte, zoals jij bent   [...]

Ik stem op altijd lente – door Erica van Vugt

Door |2019-03-21T21:31:34+00:0021/03/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

ik stem op altijd lente voor jou en mij voor een wereld vol met bloemen zonder oorlog zonder gekte van het moment waarop het leven zomaar stopt met zinloze doden door verdwaasde idioten foto: Erica van Vugt ik stem op altijd lente op vrede hier en daar op verdraagzaam samen leven voor sterke schouders die de ander dragen op altijd lente voor jou en mij   © Erica van Vugt          20/03/2019   Wilt u reageren op dit [...]

Regels schrijf ik neer – door Erica van Vugt

Door |2019-01-31T13:02:21+00:0031/01/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

  regels schrijf ik neer van links naar rechts en overdenk de woorden die stranden in het wit als een zinnenkoppel dat zingt en danst en kust tot lege regels als nieuwe horizon verschijnen   maar jij blijft steeds dichter bij mij dan het hele alfabet omvat mijn pen valt in stilte neer   en ik kus je nog een keer   ©Erica van Vugt      24/01/2019   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een [...]

Afscheid – hoofdstuk 2 – door Erica van Vugt

Door |2019-01-15T23:14:00+00:0015/01/2019|Erica van Vugt, Vervolgverhalen|

Claire veegt haar wilde, grijze lokken uit haar gezicht. Het stormt. Ze heeft zin in de zee. ‘Annemiek, wacht… Weet je wat ik vanmiddag gedaan heb?’ Annemiek draait zich om: ‘Wat, vertel?’ ‘Ik heb actie ondernomen. Die hele cursus hier, alles, alles werd mij te veel. Ik dacht het is klaar over uit. Zijn allerduurste flessen wijn heb ik door het huis heen op de verwarming gelegd, die flink aanstaat. Hij verwacht mij niet. Ik heb gezegd dat ik [...]

Woof! – door Erica van Vugt

Door |2018-12-27T15:07:45+00:0027/12/2018|Erica van Vugt, Geen categorie|

Het is eindelijk stil in de stad. Ergens loopt een meisje van net tien jaar. Wat als ik niet was weggerend van school?, denkt ze. Al uren is het meisje op zoek naar haar huis, maar ze is verdwaald. Ze veegt de tranen en het rood van haar gezicht. Haar bebloede ogen doen pijn en ze ziet nauwelijks waar ze loopt. ‘Zou ik blind worden en hoe vind ik dan mijn huis? En is er nog wel een thuis?,’ [...]

decemberstilte – door Erica van Vugt

Door |2018-12-24T18:39:21+00:0024/12/2018|Erica van Vugt, Gedichten|

decemberstilte               dagen vertragen scherp klinken vogels langs grijze luchten op weg naar de zon   wacht nu met mij tot witte vlokken het voorbije besneeuwen en lichtjes steeds sterker de belofte van een gelukkig nieuwjaar laten zien   © Erica van Vugt     20/12/2018   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een reactie’ hieronder. NB Uw mailadres, nodig om de reactie te versturen, wordt niet zichtbaar weergegeven [...]

vrouwen in oranje licht – door Erica van Vugt

Door |2018-11-28T23:05:06+00:0027/11/2018|Erica van Vugt, Gedichten|

            vrouwen in oranje licht kom draag met mij wat water naar de zee laat de leegte over aan de zwarte dagen waarin geluk verkocht wordt voor even weinig hebben om niet lang te houden kom draag met mij wat water naar de zee vindt daar voor niets een beetje zonneschijn, een korrel zand, een blik vol horizon kom draag met mij wat water naar de zee om even weg te dromen van vrouwen [...]

Leeftijdsloos – door Erica van Vugt

Door |2018-10-28T22:22:09+00:0028/10/2018|Erica van Vugt, Gedichten|

Leeftijdsloos   leeftijdsloos ben ik niet meer en wijsheid etst rimpels in mijn ziel, die spiegelt waar ik haar nooit heb vrijgegeven waardevol en interessant wuiven woorden mij toe, die moeiteloos mijn jaren stelen   als ergens onverwacht een fluitconcert van achter de coulissen mijn lichaam volgt - veer ik in licht niet weten hoe oud zou moeten zijn   pomp mijn vrouw-zijn tot lustig ogenblik weer op niet langer hoeken mond en ogen de tijd omlaag   ik laat [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten