Erica van Vugt

/Erica van Vugt

de liefde schuurt – door Erica van Vugt

Door |2019-08-21T00:02:56+00:0021/08/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

                  strak in pak, gebruind door vreemde landen schuif je aan in een verloren straat tussen dijken – water borrel jij de liefde voorbij   je gaat naar huis alleen in een te koele regenjas   en lacht breeduit als je opnieuw de liefde zoekt en zacht voelt schuren   maar je sterft verlaten ergens in een huis waar oud-zijn gaat in stilte de liefde nooit meer bij je - is [...]

aan mijn ziel wordt niets gekocht – door Erica van Vugt

Door |2019-08-14T21:27:45+00:0014/08/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

aan mijn ziel wordt niets gekocht ik zit zo vol geloven in jou, in hem en haar in goden en in hemels zonder hellenstreken in winters die komen gaan en zomers die verfluiten in lentes met een nieuw begin en herfsten vol met kleurenregen waarin ik mij laat verwaaien over de koude grond   maar aan mijn ziel wordt niets gekocht zij is vol tot aan de rand en druppelt levens verder soms als ik de deur ontsluit heel [...]

Leegte – door Erica van Vugt

Door |2019-07-30T22:10:26+00:0030/07/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

  eigen foto                     stil is het buiten vogels zwijgen de zon siddert brandt op mijn huid onder mijn ogen drijft een leegte voorbij van onverschilligheid ergens gedumpt omdat het blijkbaar niemand iets kan schelen of je naar open zee verdwijnt om daar te versmelten tot een brij van kunststof golven waarin je als fles de eeuwigheid lijkt gevonden blijven wij met lege handen achter   © Erica [...]

Kreukelrood – door Erica van Vugt

Door |2019-07-14T11:54:16+00:0014/07/2019|Erica van Vugt, Korte verhalen|

Onverwacht sta ik bij mijn oma in de keuken. Ze kookt voor de hele familie, die morgen aanschuift. Ondertussen vraagt ze al roerend en bakkend of ik nog wat groene kruiden van huilende tranen kan gaan halen om de hoek van de Dorpsstraat. ‘Wat?’ vraag ik verbaasd. Ze kijkt mij aan en zucht: ‘Ja, dat kennen ze in de stad niet. Ga nu maar gewoon dat kruid halen.’ ‘Het zal wel,’ mompel ik nog. Het volgende moment fiets ik [...]

Afscheid (5) – door Erica van Vugt

Door |2019-05-05T15:22:45+00:0005/05/2019|Erica van Vugt, Vervolgverhalen|

Hoofdstuk 5 Annemiek zet flinke stappen. Ze wil gewoon even niet meer horen hoe Claire het allemaal beleeft. Claire moest eens weten, schiet het door haar hoofd. Had ze ook maar niet zo arrogant moeten zijn tijdens die ene paardrijles. ‘Ik ga tennissen’, had Annemiek tijdens het galop geroepen. Haar stem drilde net zo als haar te dikke lijf. Claire had haar er fijntjes op gewezen dat ze wellicht iets te zwaar was om over de gravel te hupsen. [...]

VRIJHEID – door Erica van Vugt

Door |2019-05-05T15:09:13+00:0005/05/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

VRIJHEID twee minuten stilte denken aan een gebroken aarde op gras omringd met oude bomen daar waar ik de vrijheid kan dromen   waar ik stil de doden voel staren van hen die het laatste zonlicht zagen doven daar waar je geen ruis meer hoort waar de vrijheid verder groeit   daar waar wolken oude tranen laten vallen dansen druppels over witte bloesem   het komt goed   © Erica van Vugt        4/05/2019   Wilt u reageren op dit [...]

Pianissimo – door Erica van Vugt

Door |2019-04-21T13:24:37+00:0021/04/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

eigen foto       je stemgeluid is forte kwijt pianissimo – pianissimo klinken alledaagse woorden   je lijf in oorlog wil zo graag het leven als een bever die knaagt aan wilgenhout zijn burcht steeds groter bouwt giert de natuur forte - forte het edelmetaal druppelt  pianissimo - pianissimo   eenmaal huis aan het houden is de muziek verstoord je stem verdwenen   maar je lacht het ritme zachtjes terug   forte, zoals jij bent   [...]

Ik stem op altijd lente – door Erica van Vugt

Door |2019-03-21T21:31:34+00:0021/03/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

ik stem op altijd lente voor jou en mij voor een wereld vol met bloemen zonder oorlog zonder gekte van het moment waarop het leven zomaar stopt met zinloze doden door verdwaasde idioten foto: Erica van Vugt ik stem op altijd lente op vrede hier en daar op verdraagzaam samen leven voor sterke schouders die de ander dragen op altijd lente voor jou en mij   © Erica van Vugt          20/03/2019   Wilt u reageren op dit [...]

Regels schrijf ik neer – door Erica van Vugt

Door |2019-01-31T13:02:21+00:0031/01/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

  regels schrijf ik neer van links naar rechts en overdenk de woorden die stranden in het wit als een zinnenkoppel dat zingt en danst en kust tot lege regels als nieuwe horizon verschijnen   maar jij blijft steeds dichter bij mij dan het hele alfabet omvat mijn pen valt in stilte neer   en ik kus je nog een keer   ©Erica van Vugt      24/01/2019   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een [...]

Afscheid – hoofdstuk 2 – door Erica van Vugt

Door |2019-01-15T23:14:00+00:0015/01/2019|Erica van Vugt, Vervolgverhalen|

Claire veegt haar wilde, grijze lokken uit haar gezicht. Het stormt. Ze heeft zin in de zee. ‘Annemiek, wacht… Weet je wat ik vanmiddag gedaan heb?’ Annemiek draait zich om: ‘Wat, vertel?’ ‘Ik heb actie ondernomen. Die hele cursus hier, alles, alles werd mij te veel. Ik dacht het is klaar over uit. Zijn allerduurste flessen wijn heb ik door het huis heen op de verwarming gelegd, die flink aanstaat. Hij verwacht mij niet. Ik heb gezegd dat ik [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten