Gedichten

/Gedichten

In deze categorie vind je gedichten.

Meer tussen hemel en aarde – door Jetty Dijkema

Door |2020-03-31T23:29:03+00:0031/03/2020|Gedichten, Jetty Dijkema|

    Meer tussen hemel en aarde   Bronlicht heeft de scepter in de hand en schijnt aandachtig op de rimpels van het aardoppervlak waar mensen vanuit hebzucht en uitbuiting mank zijn gaan lopen volledig uit balans.. De heilige Wind spant de kroon en waait waarheen Zij wil..   Zorgvuldig en liefdevol strijkt Zij rimpelingen glad en herstructureert het energielichaam van moeder Aarde en haar bewoners. Diepe pijnlagen komen aan het Licht, tranen van eeuwen... Vol mededogen raakt Zij [...]

zorg voor elkaar – door Erica van Vugt

Door |2020-03-21T17:18:28+00:0021/03/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

            dood, dat gaan we, maar zoals nu alleen, ergens in witte kamers dat is niet wat je wilt en wat je hoopt dood lijkt de stad te raken toch leeft de boom, de voorjaarsbloem, vogels die het lawaai niet hoeven overstemmen klinken over het beton zingen in het park laat je angst vieren geef de ruimte aan elkaar blijf leven, hopen voor wat er is, de vogel die zingt, een kind met toekomst, [...]

staccato zijn de deuren – door Erica van Vugt

Door |2020-03-15T22:30:01+00:0015/03/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

            staccato zijn de deuren wit wit – wit wit omringd met zwarte banen als noten die de muziek bepalen waarlangs muren vergrijzen de weg die je wandelt in lange gangen wit-wit wit-wit wit waar al die contrastloze jassen de meters maken die jij nodig hebt voor je weg naar buiten weer naar hoe de bomen waaien, de wind de richting blaast waarin druppels regen samen met jou en mij verdampen in hoe alles [...]

MANSUDAE – door Gerardo Insua Tejeiro

Door |2020-02-03T00:14:31+00:0003/02/2020|Gedichten, Gerardo Insua Tejeiro|

MANSUDAE Buigt allen voor het Noord-Korea van de foto’s- hier in brons opgetrokken: de eeuwige president en zijn zoon. Vandaag is het plein verlaten. Een militair komt bloemen leggen, - wellicht voor ons in scène gezet - en ook wij hebben braaf een heel mooi bosje gehaald. De zon schijnt bijna huichelachtig als wij de gevaartes naderen – de armen strak omlaag verankerd, in zwaartekracht gevallen nagels. En ja – ook wij moeten een buiging maken voor de dictators. [...]

de klok tikt – door Eria van Vugt

Door |2020-01-20T22:34:00+00:0020/01/2020|Erica van Vugt, Gedichten|

de klok tikt… geeft tijd, wat richting de liefde ruist, er is geen tijd, geen richting, maar blijft… altijd gaan op-en-neer heen-en-weer nooit gebonden geen ritme alledaags, het gaat zoals het gaat ook al weet je ook al vergeet je ook al hoop je ook al dacht je ook al… weet je…. dat de klok tikt… geef wat tijd, laat liefde tikken verlies het niet   ©Erica van Vugt               15/01/2020   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan [...]

Leven – door Anton Herkelman

Door |2019-12-24T22:59:04+00:0024/12/2019|Anton Herkelman, Gedichten|

Leven Hoewel je nooit volmaakt kunt zijn, hoe je daar ook naar streeft. Hoewel je nauwelijks iets begrijpt, het minst waarom je leeft. Dan rest je soms nog slechts één troost, dat iemand om je geeft.   © Anton Herkelman               datum onbekend   Wilt u reageren op dit bericht? Gebruik dan de optie ‘Geef een reactie’ hieronder. NB Uw mailadres, nodig om de reactie te versturen, wordt niet zichtbaar weergegeven en blijft expliciet alleen bekend bij het Nederlands Blog [...]

SPOOK IN DE SPIEGEL – door Malon Bakker

Door |2019-12-14T12:43:40+00:0014/12/2019|Gedichten, Malon Bakker|

SPOOK IN DE SPIEGEL De vlek in je ogen werd massief. Ik heb de tegels van de douchevloer nog niet eerder van zo dichtbij gezien. De voegen zijn zo diep. Ik weet dat ik je koffie de verkeerde kant op roerde. Je benadrukt het opnieuw, staat over me heen gebogen, recht je rug, bent stug. En kalm. Nu dan. Ooit was dit ding een dochter. Ooit lijf een vrouw. Ik zeg dat ik nog van je houd, dat het [...]

CHOCOMEL (DE ENIGE ECHTE) – door Malon Bakker

Door |2019-12-14T12:38:51+00:0014/12/2019|Gedichten, Malon Bakker|

CHOCOMEL (DE ENIGE ECHTE) Deze handen zijn tot nu op niemand dan op jou gelegd. Je bent de eerste, enige, echte. Ik wil je zo graag leren kennen voor ik me bedenken kan. Ik wil geen gêne. Nergens remming. Elke kneuzing, kwetsing, wonde wil ik openrijten en erkennen. Ik wil dat jij jij bent en on bedekt. Als ik je naakte huid bekijk schuif jij je handen voor je buik om daar je navel te verbergen. Je vrome wangen [...]

When more means nothing…and nothing is worse – door Lady Dalyz

Door |2019-12-04T23:54:34+00:0004/12/2019|Gedichten, Lady Dalyz|

This feeling of abandonment is still here, rooted in my soul. I feel alone, empty. No matter what I do to help myself, I can’t seem to make it stop. I can be surrounded by all my loved ones, but still be missing you tremendously. Pretending that I’m strong enough, that I don’t need your approval, or your love… It costs me so much effort and energy to protect myself from you, and the thought of you. I love [...]

Wintertijd…laat het moment… – door Erica van Vugt

Door |2019-11-02T17:56:58+00:0002/11/2019|Erica van Vugt, Gedichten|

                    Wintertijd... laat het moment... laat het moment bestaan waarin de uren tellen de wind met harde noten de ramen schuurt van een te vroege avond - hoe mooi ook de nacht - die nooit zal wennen zie hoe mooi de nacht laat de sterren vallen het water vermist en alles verdroomt naar overkanten waarin lentes dagen niet te tellen zie hoe zacht hoe licht weer wordt   ©Erica van [...]

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten