Een teleurgestelde travestiet – door Frans Wouda

/, Frans Wouda/Een teleurgestelde travestiet – door Frans Wouda

Een teleurgestelde travestiet – door Frans Wouda

In Monreale is een interessante Dom met aangrenzend klooster, verschillende bouwstijlen zijn daar verenigd. Via een bochtige weg bergopwaarts is het vanaf Palermo in een uurtje te bereiken. De kinderen worden misselijk van de vele bochten, ik moet een paar keer stoppen omdat Tamara spugen moet. Als we aankomen bij het klooster mag ik er niet in, mijn kleding laat te veel zien van mijn armen en benen, stom, stomme regels. Ik wist het wel, maar gewoon niet aan gedacht, nog stommer natuurlijk. Tilly mag wel naar binnen met de kinderen. Ik, de animator, die de hele familie gek had gemaakt van dit klooster, ik moet buiten blijven en dat is onverteerbaar. Omdat het een rit is, die niet voor herhaling vatbaar is, bedenk ik een voor de hand liggende oplossing. Als Tilly naar buiten komt, stel ik haar voor van kleding te ruilen. Zij vindt het een zot plan, maar omdat het kennelijk voor mij erg belangrijk is wil ze wel meewerken. In haar witte onderbroekje gaat ze op een stenen balustrade zitten, de kinderen onttrekken haar aan het zicht door er voor te gaan staan. Vermomd als vrouw met rok, omslag- en hoofddoek meld ik me even later met deemoedig gebogen hoofd bij de hoofdingang, een oudere man kijkt mij onderzoekend aan en ik mag door. Bij de ingang naar de kapel wordt er nogmaals gecontroleerd, dit keer door een vrouw die mij met argusogen opneemt. Ze vertrouwt het niet en doet een snelle greep onder mijn omslagdoek naar mijn vermeende borsten die het bewijs van mijn vrouw zijn moeten leveren. Als zij niets van haar gading vindt en haar vermoeden bevestigd ziet, schreeuwt ze op Siciliaanse wijze moord en brand en duwt mij terug. Omstanders kijken mij verbaasd aan. Ik probeer in mijn beste Italiaans nog uit te leggen hoe belangrijk het voor mij is om dit prachtige klooster te zien, maar het is vergeefse moeite, niemand luistert en de vrouw is behoorlijk overstuur. De bedrieger is ontmaskerd, ik maak dat ik weg kom.

juli/augustus 1984

© FW 16/01/2018

Door |2018-01-29T11:56:27+00:0016/01/2018|Blog, Frans Wouda|0 Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten