Op mijn pad

Op mijn pad

Op mijn pad

Logge rimpellijven sjokken door het zand,

de matriarch voorop, de andere, achter haar

met elke slurf aan andere staart volgen haar,

half in slaap, door warmte overmand.

 

Zij gaat naar verre waterbron en kijkt niet om.

Haar slurf maakt een gerust gebaar,

haar buik rommelt een zwaar geluid:

-Ik weet de weg, volg mij nu  maar-.

 

Mijn auto stopt. De rij is lang,

een grijze muur van olifant

steekt over, vlak voor ons.

 

Haar hoofd houdt stil, een oog bekijkt.

Wij zijn vol ademloos respect,

wij zijn gast in haar koninkrijk.

 

Els Poel-Hellinga

11/12/’17

 

 

 

 

Door |2018-01-08T21:17:37+00:0012/12/2017|Blog, Els Poel-Hellinga|0 Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Wij gebruiken cookies. Wijzig uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ als u verder wilt gaan. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies' om u de beste surfervaring te bieden. Wilt u verder gaan op deze website, wijzig dan uw cookie-instellingen of klik op ‘Accepteren’ om aan te geven dat u akkoord gaat met deze instellingen.

Sluiten